นางโสภา บุญจำเนียร (คุณแม่)
"แม่" หรือครูคนแรกของทุกๆคน แต่แม่ของฉันท่านไม่ใช่เพียงแค่เป็นครูคนแรกธรรมดา เพราะท่านคือคนพิเศษมาก ท่านไม่ได้ทำอาชีพครู ไม่ได้รับราชการ เป็นแค่ชาวไร่ชาวนา แต่ชาวนาคนนี้แหละคือคนที่ทำให้ฉันรู้จักตัวเลข อักษรภาษาอังกฤษ สระ และพยัญชนะ ซึ่งแม่จะเสียสละเวลาสอนให้ฉันคัดลายมือตั้งแต่อายุ 3 ขวบครึ่ง และจะทำแบบนี้พร้อมกับการระบายสีตัวการ์ตูนสลับกันในช่วงเช้าประจำ พอช่วงบ่ายก็ทำกิจกรรมนันทนาการทุกวัน ซึ่งฉันสามารถเขียนสะกดคำได้ตอนอายุ 4 ขวบ ซึ่งตอนนั้นฉันไม่ได้มีโอกาสเรียนโรงเรียนเตรียมอนุบาลเหมือนเด็กคนอื่นๆในวัยเดียวกันเพราะฐานะทางบ้านตอนนั้นค่อนข้างยากจน กว่าจะได้เรียนโรงเรียนอนุบาลดิฉันอายุก็จะเข้า 6 ขวบแล้ว ทั้งนี้เลยเป็นแรงบันดารใจที่ทำให้ฉันอยากเป็นครูปฐมวัย เพราะฉันอยากเป็นผู้ให้ ให้ในสิ่งที่เด็กคนหนึ่งควรจะได้รับเท่าเทียมกันโดยไม่แบ่งชนชั้นวรรณะ ไม่ว่าจะฐานะรวยหรือจนเด็กทุกคนก็ควรจะได้รับการศึกษา ฉันเลยมีแม่เป็นครูในดวงใจ ฉันอยากเป็นคนดี เป็นคนที่เสียสละและเป็นคนเก่งเหมือนแม่
💖 "ยิ่งรู้ ยิ่งต้องทำ" 💖


ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น